به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ حجت الاسلام غلامرضا قاسمیان به مناسبت سوگواری ایام محرم در مسجد دانشگاه صنعتی شریف به سخنرانی پرداخت و گفت: اگر خداوند متعال فقط یک نصیحت را بخواهد از زبان پیامبرش به مردم برساند این است که بهصورت جمعی یا فردی برای خدا قیام کنند. روش انبیاء برای سیردادن بشریت به سوی الله، کار فردی نیست؛ ساختن جامعهای است که الگوی بشریت شود و شوق آنان را برای تبعیت از راه حق، دوچندان کند. گام نخست برای حرکت به سوی جامعه الگو، «قیام جمعی» و «استقامت جمعی» مردم است؛ یعنی صرفا اینکه یک رهبر معصوم یا یک سری مسؤلان درجه یک در رأس جامعه باشند، کافی نیست؛ بلکه این رستاخیز اجتماعی و اراده جمعی مؤمنین است که باعث پیشرفت میشود. اصلا سنت الهی این است که تا شخصیت جمعی مردم، خودش نخواهد، خدا هم کاری برایشان نمیکند، چه رسد به ولی خدا.
او ادامه داد: مصیبت اولیای خدا این است که باید آنقدر زحمت بکشند تا در کنار اینکه خودشان استقامت میکنند، یارانشان –که فاصلهی ایمانی زیادی با ایشان دارند- نیز اهل استقامت شوند. خدا به پیامبرش گفت که باید کاری کنی که همراهیانت نیز در کنار تو اهل استقامت در راه اقامه دین خدا شوند. فرمان حق این بود: فاستقم کما امرت و من تاب معک ...
قاسمیان گفت: انسانهایى که از یک طرف در معرض هجوم بلایا و مشکلات زندگى هستند- دشمنان، توطئهگران، بدخواهان و قدرتهاى مسلط- و از طرف دیگر، مورد تهاجم هواهاى نفسانى خودشان هستند- خواهشهاى نفسانى و دل بىطاقت انسان که از زروزیور دنیا مجذوب مىشود و به سمت آنها کشیده مىشود- از این صراط مستقیم، به چپ یا راست انحراف پیدا مىکنند. محبت طلا و نقره، محبت پول، محبت شهوات جنسى، محبت مقام و اینها، چیزهایى است که هرکدام، یک کمندى بر گردن دل انسان مىاندازند و آن را به سمت خودش مىکشانند. مؤمنین را در بین این دو مغناطیس، در خط مستقیم نگه داشتن و هدایت کردن، به گمان زیاد، این، آن کارى است که پیغمبر را پیر کرد.
او افزود: مشکل ما این است که دین را خیلی فردی برایمان تبیین کردهاند. این است که نیاز به امام را حس نمیکنیم و لازم میآید بگوییم به ولایت معنوی او محتاجیم بلکه راضی شویم! در حالی که اگر به شما گفته شود در بازی فوتبال باید روی هم رفته سه گل بزنید، اولین سوالی که میپرسید این است که مربی و تیم ما چگونه است.
قیام خمینی
قاسمیان گفت: امام خمینی ریشهی همهی نابسامانیهای ملت مسلمان ایران و نیز جهان اسلام را در «ترک قیام لله» یافت و در اولین سند مبارزاتی خود پس از سقوط پهلوی اول چنین نوشت: «قیام للَّه است که موسى کلیم را با یک عصا به فرعونیان چیره کرد و تمام تخت و تاج آنها را به باد فنا داد و نیز او را به میقات محبوب رساند… خودخواهى و ترک قیام براى خدا ما را به این روزگار سیاه رسانده و همه جهانیان را بر ما چیره کرده و کشورهاى اسلامى را زیر نفوذ دیگران درآورده... قیام براى نفس است که بیش از ده میلیون جمعیت شیعه را به طورى از هم متفرق و جدا کرده که طعمه مشتى شهوتپرست پشت میزنشین شدند. او معتقد بود برای رقم زدن تغییر، کافی است خود مردم اراده کنند. در صحیفه امام میخوانیم: بزرگترین کارى که از ما ساخته است بیدار کردن و متوجه ساختن مردم است. آن وقت خواهید دید که داراى چه نیروى عظیمى خواهیم بود که زوال ناپذیر است و توپ و تانک هم حریف آن نمىشود. خداى تبارک و تعالى تغییر نمىدهد، مگر اینکه ما خودمان تغییر بدهیم خودمان را… آن کسى که یک پاسبان وقتى می آمد توى بازارش میگفت ببندید میبستند، بیرق بزنید میزدند، هیچ براى خودشان قائل نبودند که یک چون و چرایى بکنند، ریختند توى خیابانها و گفتند که «مرگ بر این شاه»! این تحول روحى بود. این تحولِ «ما بِأنْفُسِکُمْ» [بود].»
صیانت از «قیام لله» پس از انقلاب
قاسمیان گفت: حضرت امام با محبوبیت مطلق خود بین مردم، به راحتی میتوانست شاکلهی نظام را مطابق میل خودش ببندد، مانند رهبران همهی انقلابهای بزرگ دنیا؛ اما ایشان چنین کاری نکرد؛ بلکه با برگزاری 5 انتخابات در ظرف یک سال، از صفر تا صد تأسیس نظام را به انتخاب مردم گذاشت؛ ابتدا در یک حرکت بیسابقه در انقلابهای دنیا، «اصل مدل حکومتی» را با رأی مردم تعیین کرد، سپس «نمایندگان مجلس خبرگان قانون اساسی» را با رأی خود مردم انتخاب کرد. آنگاه «اصول قانون اساسی» را به رأی مردم گذاشت و در دو انتخابات بعدی، تعیین رئیس جمهور و نمایندگان مجلس را به مردم سپرد.
او افزود: برخی کهنهکاران سیاسی -مانند نخستوزیر دولت موقت- به بهانهی «تداخلهای کاری» با نهادهایی که پس از انقلاب، به صورت «آتشبهاختیار» و به همت خود جوانان تشکیل شده بود، مخالفت میکردند، اما امام به ایشان رسمیت داد. اصلا این اعتماد امام به مردم بود که باعث شد خود مردم نیز به ظرفیتهای لایزال خویش آگاه شوند و آن را به صحنه بیاورند. از کمیته انقلاب گرفته تا جهاد سازندگی و بسیج.
